Ό,τι και να κάνεις κύριε Γιάννη, το καντήλι σώθηκε…

Δυο χρόνια μετά την εκδίωξη του Ιβάν Γιοβάνοβιτς από τον Γιάννη Αλάφουζο έχουμε τα εξής δεδομένα:

• Έξι αλλαγές προπονητών.
  
  

• 40 εκατομμύρια σε δυο αγωνιστικές σεζόν για αγορές παικτών από ομάδες. Σε αυτά δεν περιλαμβάνονται τα συμβόλαια και οι γενικότερες παροχές.
  
  

• Παρά τα 40 εκατομμύρια το ρόστερ έχει ακόμη τεράστια κενά και είναι υποβαθμισμένο.
  
  

• Ο κόσμος είναι διαλυμένος και ο ένας βλέπει εχθρό τον άλλον.
  
  

• Ένας προπονητής που χρυσοπληρώνεται για να κάνει πειράματα και να λέει “δεν υπάρχει πίεση για το αποτέλεσμα”.
  
  

• Τεχνικοί διευθυντάδες και άλλα τέτοια κολοκύθια τούμπανα από το εξωτερικό με περγαμηνές να μην μπορούν να φέρουν δυο κανονικά χαφ, ενώ ψάχνουν εδώ και τρεις μήνες.
  
  

• Ένας πρόεδρος που αποτελεί τις επτά πληγές του Φαραώ και είναι εκτός τόπου και χρόνου με τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις του.
  
  Όπως είναι λογικό, όλο αυτό το πράγμα δεν ισιώνει ακόμη και αν πέσουν στον Παναθηναϊκό 100 εκατομμύρια. Ο Γιάννης Αλαφούζος δεν αποτυγχάνει απλά να φέρει τίτλους στην ομάδα. Αποτυγχάνει και στο να έχει μια νορμάλ ποδοσφαιρική ομάδα που να παίζει έστω υποφερτό ποδόσφαιρο.
  
  Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή που οικονομικά είναι στα καλύτερα του και διαλαλεί παντού ότι “έχουμε λεφτά”.
  
  Μόνο που τα λεφτά από μόνα τους δεν σώζουν κανέναν.
  
  Κύριε Γιάννη μας
  
  Είτε με λίγα λεφτά, είτε με πολλά το κοντέρ γράφει ζερό και θα συνεχίσει να γράφει καθώς σύντομα θα αναγκαστείς να διώξεις και το σούπερ προπονητικό όνομα που ζητούσες απεγνωσμένα ως ποδοσφαιρικός πλίνθος που είσαι. Το σούπερ βέβαια προπονητικά όνομα ήταν μόνο για λεζάντα και τίποτα παραπάνω. Οι δουλειές στην Κίνα, την Έβερτον και την Θέλτα δείξανε πως ο Ράφα Μπενίτεθ είναι ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΣ από το ποδόσφαιρο. Στην αρχή πήγαμε όλοι να φάμε τον “παπά” που έφαγες εσύ αμάσητο στο Λονδίνο (με ένα power point της συμφοράς) αλλά όπως και στις προηγούμενες ομάδες, έτσι και εδώ δείχνει ότι έχει ξοφλήσει και απλά ψάχνει δικαιολογίες για την ανεπάρκεια του.
  
  Γι’ αυτό λοιπόν άκου τους ανθρώπους που είναι γύρω σου και σου λένε να δώσεις τις μετοχές που έχεις να τελειώνουμε.
  
  Κανένας προπονητής δεν θα σε σώσει (είχες το λαχείο και το πέταξες ως πανίβλακας) γιατί πολύ απλά εσύ ο ίδιος δεν θέλεις να σωθείς.
  
  Σε κάθε περίπτωση το λάδι στο καντήλι σώθηκε…